Aktualności
Wersja 2.0 / Version 2.0
22.03.2022
Tekst Polski
Jedziemy pociągiem, nagle budzimy się ze snu. Rozglądamy się wokoło i wszystko wygląda jakbyśmy cofnęli się w czasie o sporo lat... aha, konduktor czeka na okazanie biletu, tylko gdzie go włożyliśmy? O jest, ale cóż to za napis? "WERSJA 2.0 Nasze imię i nazwisko"... Ktoś przebiega szybko korytarzem pociągu... ta osoba wygląda jak ja sprzed lat... co jest grane?
Jeśli dzisiaj za kimś tęsknię
to za sobą, za sobą sprzed lat.
A czy widząc mnie nową, zrozumiałabyś skąd... skąd jest we mnie taki bagaż wad?
to za sobą, za sobą sprzed lat.
A czy widząc mnie nową, zrozumiałabyś skąd... skąd jest we mnie taki bagaż wad?
Życie w świecie dwoistości do łatwych nie należy. Chcąc się jakoś w nim odnaleźć często musimy balansować na pograniczu pozostania sobą, a dopasowania się do norm programu społecznego. Czasem bywa, że popłyniemy w to dopasowywanie się i kiedyś tam po latach - np. jadąc pociągiem - zdajemy sobie z tego sprawę. Zaczynamy tęsknić za tą osobą, która najbardziej ze wszystkich osób na świecie jest w stanie nas zrozumieć: czyli za nami samymi sprzed lat... albo za nami samymi sprzed obecnej inkarnacji, nami w wersji sprzed zanurzenia się w światy dwoistości. A co jeśli udałoby nam się spotkać nas samych sprzed lat, albo sprzed dwoistości? Czy ta wcześniejsza wersja nas samych byłaby w stanie zrozumieć cały bagaż wad/doświadczeń jaki ukształtował obecną wersję nas samych?
Jeśli chce być dziś z kimkolwiek, to ze sobą sprzed lat.
Choć się teraz głośniej śmieję, takiej siebie mi brak.
Dziewczyny, która nie pytała,
która może przegrywała, a umiała zawsze być obok.
Wiem, że wciąż jesteś we mnie...
Choć się teraz głośniej śmieję, takiej siebie mi brak.
Dziewczyny, która nie pytała,
która może przegrywała, a umiała zawsze być obok.
Wiem, że wciąż jesteś we mnie...
Mimo, że aspekt integralności w ten czy inny sposób spaja nas wszystkich w całość, to każdy ma swój osobisty program społeczny (wyjątkowo osobiste podejście do najdrobniejszych niuansów programu społecznego gatunku) i każdy żyje na co dzień w swojego rodzaju wszechświecie osobistym. Nie raz dochodziłem do wniosku, że w tej czy innej sprawie nikt na świecie nie potrafi w pełni zrozumieć i poczuć tego, co ja czuję... że jeśli spotkałbym siebie samego (z teraz lub z przeszłości), to rozumielibyśmy się w pełni bez słów...
Dobrze widzieć ciebie w lustrze.
Nie być tylko sumą tego, co świat ode mnie chce.
Fajnie, że tu teraz jesteś, ty moja mała niebezpieczna jak...
Więcej nie powiem nic.
Nic...
Nie być tylko sumą tego, co świat ode mnie chce.
Fajnie, że tu teraz jesteś, ty moja mała niebezpieczna jak...
Więcej nie powiem nic.
Nic...
Patrząc z głębszej perspektywy, we wnętrzu każdej istoty którą spotkamy możemy ujrzeć część samego siebie (składową integralności), ale żeby dojrzeć do umiejętności takiego postrzegania często najpierw warto jest bardziej dokopać się do tej części siebie, która jest składową nas samych jako suweren (czyli unikalna, subiektywna, ekstremalnie osobista wersja nas samych). Często już wersja nas samych z dzieciństwa jest istotą o bardzo nietypowym podejściu do świata, jeśli potrafimy sobie przypomnieć i wczuć się w nasze procesy myślowe z dzieciństwa, w nasze postrzeganie rzeczywistości u zalążka percepcji...
Tyle chce powiedzieć, aż nie mówię nic.
Czy poszłabyś jak w dym? Czy byłoby ci wstyd?
Odpuść sny... mówili mi.
Problem jak kamień i tak zamieni się w pył,
w tym całym hałasie to ty do mnie krzycz.
Nie pozwól by...
Nie pozwól by...
Nie pozwól by... cisza zabrała ci mnie.
Czy poszłabyś jak w dym? Czy byłoby ci wstyd?
Odpuść sny... mówili mi.
Problem jak kamień i tak zamieni się w pył,
w tym całym hałasie to ty do mnie krzycz.
Nie pozwól by...
Nie pozwól by...
Nie pozwól by... cisza zabrała ci mnie.
Jeśli spotkałbym siebie samego sprzed lat, to co bym do niego powiedział? Czy wersja mnie sprzed lat chciałaby ze mną rozmawiać? Czy by mi zaufała? Czy otwarłaby się przede mną? Czy nie byłoby jej wstyd, że potoczyła swoje życie (w postaci mnie) w takim a nie innym kierunku? Obecna wersja mnie ma na sobie pewien bagaż życia w świecie dwoistości, nierzadko będący obciążeniem, który mniej lub bardziej przytępił nasze wrodzone subtelne przetwarzanie rzeczywistości, który czasem powoduje, że mogę zapomnieć o sobie sprzed lat, albo o sobie sprzed dwoistości. Dlatego proszę cię ja sam sprzed lat, krzycz do mnie i wyciągaj do mnie dłoń, abym nigdy o tobie nie zapomniał, abym cię odnalazł i na ponów stopił się z tobą w jedno... w taką dopakowaną, poskładaną z różnych aspektów mnie, całościową Wersję 2.0 mnie samego...
Aby oglądać z polskimi napisami, upewnij się że po włączeniu filmu przycisk CC jest aktywny 
English Text
We're on a train and suddenly we wake up from a dream. We look around and everything looks like we've come back in time... Oh, the conductor is waiting for our ticket, but where did we put it? Here it is, but what is it written here? "VERSION 2.0 Our name and surname"... Someone runs quickly through the train corridor... this person looks like me from years ago... what's going on?
If I miss someone today
it's me, the me from years ago.
And if you saw me new, would you understand why... why I have so many flaws within me?
it's me, the me from years ago.
And if you saw me new, would you understand why... why I have so many flaws within me?
Living in the world of duality is not easy. If we want to find ourselves in it, we often have to balance and fitting into the norms of a social program. Sometimes it happens that we will go into this fitting in and sometime years later - for example while riding a train - we realize this. We begin to miss for the person who, of all people in the world, can understand us the most: that is, ourselves from years ago... or the same us from before the present incarnation, the us from before the immersion in the worlds of of duality. What if we managed to meet ourselves from years ago, or from before duality? Would that earlier version of ourselves would be able to comprehend all the flaws/experiences that have shaped the current version of ourselves?
If I want to be with someone today, it's with myself from years ago.
Though I'm laughing louder now, I miss that kind of myself.
The girl who didn't ask,
who maybe was losing, but was always there for me.
I know you're still within me...
Though I'm laughing louder now, I miss that kind of myself.
The girl who didn't ask,
who maybe was losing, but was always there for me.
I know you're still within me...
Although the aspect of integral in one way or another binds us all together, everyone has their own personal social program (a uniquely personal approach to the finer nuances of the species' social program) and everyone lives day-to-day in their own kind of personal universe. More than once I have come to the conclusion that on this or other matter, no one in the world can fully understand and feel what I feel...that if I met myself (from now or the past), we would understand each other fully without words...
It's good to see you in the mirror.
Not to be just the sum of what the world wants from me.
Not to be just the sum of what the world wants from me.
It's cool that you're here now, you my little dangerous like…
I won't say anything more.
Anything...
I won't say anything more.
Anything...
Looking from a deeper perspective, inside every being we meet we can see a part of ourselves (a component of integral), but in order to mature into the ability to see this way, it is often first worth dig more deeply into the part of ourselves that is a component of ourselves as sovereign (i.e., unique, subjective, extremely personal version of ourselves). Often the childhood version of ourselves is already a being with a very unusual approach to the world, if we can recall and tap into our thought processes from childhood, into our perception of reality at the seed of perception....
There's so much I want to say, until I say nothing.
Would you go to me like into the smoke? Would you be ashamed?
Let go of the dreams... they told me.
A problem like a stone will turn to dust anyway,
in all that noise, you're the one who's screaming to me.
Don't let...
Don't let...
Don't let... the silence take me away from you.
Would you go to me like into the smoke? Would you be ashamed?
Let go of the dreams... they told me.
A problem like a stone will turn to dust anyway,
in all that noise, you're the one who's screaming to me.
Don't let...
Don't let...
Don't let... the silence take me away from you.
If I met myself from years ago, what would I say to him? Would the version of me from years ago want to talk to me? Would he trust me? Would he open up to me? Would he not be ashamed that he had rolled him life (in the form of me) in this direction? The current version of me carries some baggage of living in a world of duality, often a burden that has more or less dulled our innate subtle processing of reality, which sometimes causes me to forget the self from years ago, or the self from before duality. Therefore, I ask you myself from years ago, shout to me and hold out your hand to me so that I may never to forget you, to find you and melt with you again... into such a packed, put together from different aspects of me, a holistic 2.0 version of myself...
To watch with English subtitles, make sure the CC button is active when you play the movie.
when you play the movie.Pieśń Świadomości / The Song of Consciousness
15.03.2022
Tekst Polski
Artystyczna ekspresja świadomości Suwereno-Integralności przygotowana przez Jamesa jako dodatek do książki.Do tekstu czytanego przez Marka sporządzone są polskie napisy (po wciśnięciu przycisku CC na odtwarzaczu wideo).
Jako warstwa wizualna użyty jest obraz Komnaty 9 miejsca Zjania.
Obraz ten został subtelnie "ożywiony" w ramach projektu "Przestrzeń Ożywiona".
Jeśli przyjrzymy się uważnie poszczególnym elementom obrazu, to prawie każdy detal delikatnie porusza się.
English Text
An artistic expression of Sovereign Integral consciousness prepared by James as a supplement to the book "Sovereign Integral".English subtitles are provided for the text read by Mark (after click the CC button on the video player).
The visual layer used is the painting of Zyanya Chamber 9. This image has been subtly animate as part of the "Living Space" project.
If you look closely at the various elements of the painting, almost every detail is gently moving.
Testo Italiano
Sottotitoli tradotti in italiano da Paola da stringhedeventi.comIl Canto della Coscienza // Biblioteka / Suwereno-Integralność / Pieśń Świadomości
Suwereno-Integralność
25.02.2022
Pełen polski przekład najnowszej książki Jamesa, w której opisuje on świadomość Suwereno-Integralności, której wszyscy jesteśmy częścią. Treść książki nie wymaga znajomości wcześniejszych materiałów, jednak do prostych nie należy, dlatego dla konstruktywnej lektury warto przyjąć postawę odkrywcy.
Galeria IG Jamesa
21.02.2022
James uruchomił swój IG, na którym zamieścił zbiór różnych obrazków, często opatrzonych krótkim komentarzem.
Obecnie to 39 pozycji. Jeśli w przyszłości będą dodawane nowe, to galeria ta będzie aktualizowana.
Galeria IG Jamesa // Obrazy / IG Jamesa
Orkiestra Serc / Orchestra of Hearts
12.02.2022
Tekst Polski
Na wstępie warto wspomnieć, że oryginał poniższej piosenki powstał w roku 1982 w Polsce, a poniższa wersja to współczesny jej cover. W roku 1982 panował w Polsce stan wojenny i atmosfera represji, co drastycznie ograniczało życie codzienne Polaków. Jednak ludzie w swoich sercach czuli się wolni i nie mogli tego znieść, więc zaczęły się rozruchy na rzecz wolności. Piosenka powstała, aby dodać Polakom odwagi i siły, żeby nie zapomnieli o świetlanej przyszłości, która jest przed nimi.
Minęło 40 lat i jeśli spojrzymy na głębsze znaczenie słów piosenki, to w wielu aspektach mogą one nadal być aktualne, może nie w dosłownym, ale bardziej w metaforycznym znaczeniu. Oczywiście każdy odbierze ją na swój własny sposób. Osobiście czuję to tak:
Minęło 40 lat i jeśli spojrzymy na głębsze znaczenie słów piosenki, to w wielu aspektach mogą one nadal być aktualne, może nie w dosłownym, ale bardziej w metaforycznym znaczeniu. Oczywiście każdy odbierze ją na swój własny sposób. Osobiście czuję to tak:
Karuzela gna, w głośnikach wciąż muzyka gra.
Czuję jak, w jej takt, kołyszę się cała.
Czuję jak, w jej takt, kołyszę się cała.
Karuzela - to kolektywny strumień życia.
Głośniki - to ciało ludzkie.
Grająca muzyka - to trwające życie jednostki w ciele.
Kołyszę się cała w takt muzyki - płynie we mnie witalna energia i chęć do życia.
Głośniki - to ciało ludzkie.
Grająca muzyka - to trwające życie jednostki w ciele.
Kołyszę się cała w takt muzyki - płynie we mnie witalna energia i chęć do życia.
Co mi Panie dasz, w ten niepewny czas?
Jakie słowa ukołyszą moją duszę, moją przyszłość, na tę resztę lat?
Kilka starych szmat, bym na tyłku siadł.
I czy warto, czy nie warto, mocną wódę leję w gardło, by ukoić żal.
Jakie słowa ukołyszą moją duszę, moją przyszłość, na tę resztę lat?
Kilka starych szmat, bym na tyłku siadł.
I czy warto, czy nie warto, mocną wódę leję w gardło, by ukoić żal.
Ma miejsce zderzenie się dwóch skrajnych rzeczywistości: z jednej strony istota tryskająca chęcią do życia i wyrażania siebie, a z drugiej ograniczenia i represje ze strony czynników zewnętrznych. Z jednej strony chcę przenosić góry, ale z drugiej strony tłumi się mnie na różne sposoby. W akcie wewnętrznego rozdarcia, pytam Stwórcę, czy pomoże mi jakoś w tych trudnych chwilach? Może otrzymam odpowiedź za jakiś czas, ale już teraz mimo trudności nie dam się stłamsić i zgasić.
Każdy kto nie chce dać się złamać - najlepiej jak w danej chwili potrafi - stosuje jakieś rozwiązania neutralizacji stresu i żalu. Oczywiście alkohol - poza chwilą zapomnienia - wpływa destrukcyjnie na ciało i psychikę, jednak słowa w refrenie odnoszące się do mocnej wódy postrzegam jako symboliczne nawiązanie do rozwiązań, które neutralizują napięcie i pomagają przetrwać trudniejsze chwile. Każdy ma swoje takie rozwiązania. Osobiście w różnych okresach życia stosowałem np. tabliczka czekolady na raz, słuchanie mocniejszej muzyki, granie w mocniejsze gry komputerowe, oglądanie śmiesznych filmików, udanie się do lasu lub w otoczenie dzikiej przyrody itp.
Każdy kto nie chce dać się złamać - najlepiej jak w danej chwili potrafi - stosuje jakieś rozwiązania neutralizacji stresu i żalu. Oczywiście alkohol - poza chwilą zapomnienia - wpływa destrukcyjnie na ciało i psychikę, jednak słowa w refrenie odnoszące się do mocnej wódy postrzegam jako symboliczne nawiązanie do rozwiązań, które neutralizują napięcie i pomagają przetrwać trudniejsze chwile. Każdy ma swoje takie rozwiązania. Osobiście w różnych okresach życia stosowałem np. tabliczka czekolady na raz, słuchanie mocniejszej muzyki, granie w mocniejsze gry komputerowe, oglądanie śmiesznych filmików, udanie się do lasu lub w otoczenie dzikiej przyrody itp.
Co tam nagi brzuch i w górę połatany ciuch!
Czuję ten, wiatru pęd, że głowa odpada.
I raz, i dwa, i trzy, i wcale nie jest zimno mi!
Z góry pluć, gumę żuć - tu wszystko wypada!
Czuję ten, wiatru pęd, że głowa odpada.
I raz, i dwa, i trzy, i wcale nie jest zimno mi!
Z góry pluć, gumę żuć - tu wszystko wypada!
Słowa te są protestem wobec sztywnych postaw i szablonów zachowań, co wolno robić, co wypada, a co nie.
Mamy tu ekspresję tłumionej witalności istoty, która chce żyć bez ograniczeń i móć wyrażać siebie na nowe sposoby. Pod tym względem piosenka ta dla wielu osób jest aktualna w roku 2022 i jak dla mnie daje pozytywnego powera do wzięcia się w garść i ruszenia, choćby małymi kroczkami, ale zawsze do przodu.
Utwór wykonany przez 16 wokalistów oraz 732 muzyków.
Orkiestra Serc // Inne / Muzyczny Zakątek
Mamy tu ekspresję tłumionej witalności istoty, która chce żyć bez ograniczeń i móć wyrażać siebie na nowe sposoby. Pod tym względem piosenka ta dla wielu osób jest aktualna w roku 2022 i jak dla mnie daje pozytywnego powera do wzięcia się w garść i ruszenia, choćby małymi kroczkami, ale zawsze do przodu.
Utwór wykonany przez 16 wokalistów oraz 732 muzyków.
Orkiestra Serc // Inne / Muzyczny Zakątek
Aby oglądać z polskimi napisami, upewnij się że po włączeniu filmu przycisk CC jest aktywny (biały)
English Text
First of all, it is worth mentioning that the original of the following song was written in 1982 in Poland, and the following version is a present-day cover of it. In 1982, Poland was under martial law and the atmosphere of repression drastically limited the daily life of Poles. However, people in their hearts felt free and could not stand it, so they started riots for freedom. The song was written to give courage and strength to the Poles so that they would not forget the bright future that was ahead of them.
Forty years have passed, and if we look at the deeper meaning of the song's lyrics, they may still be relevant in many ways, maybe not in a literal sense, but more in a metaphorical sense. Of course, everyone will perceive it in their own way. Personally, I feel it in this way:
Spinning carousel, music on speakers, constant sound.
I can feel the beat keeps swaying me softly.
I can feel the beat keeps swaying me softly.
The carousel - is a collective stream of life.
The speakers - are the human body.
The music playing - is the ongoing life of the individual in the body.
I can feel the beat keeps swaying me softly - vital energy and will to live flows within me.
The speakers - are the human body.
The music playing - is the ongoing life of the individual in the body.
I can feel the beat keeps swaying me softly - vital energy and will to live flows within me.
What’d you give me, Lord, these uncertain times?
What words to lull my soul, my future, for the rest of life?
Worn out silly rags to sit on my butt.
Maybe worth it, maybe not, vodka washes down my throat, easing my sorrow.
What words to lull my soul, my future, for the rest of life?
Worn out silly rags to sit on my butt.
Maybe worth it, maybe not, vodka washes down my throat, easing my sorrow.
There is a clash of two extreme realities: on the one hand, a being gushing with the will to live and express itself, and on the other, limitations and repression from external factors. On the one hand I want to move mountains, but on the other I am repressed in various ways. In an act of inward tearing, I ask the Creator if He will help me somehow in these difficult moments? Maybe I will receive an answer after some time, but right now, despite the difficulties, I will not let myself be stifled and extinguished.
Everyone who does not want to be broken - the best he can at the moment - uses some solutions to neutralize stress and sorrow. Of course alcohol - apart from the moment of oblivion - has a destructive influence on the body and psyche, but I see the words in the chorus referring to strong vodka as a symbolic reference to solutions that neutralize tension and help to survive more difficult moments. Everyone has their own such solutions. Personally, in different periods of my life I have used, for example, a bar of chocolate at a time, listening to stronger music, playing stronger computer games, watching funny movies, going to the forest or to the wilderness, etc.
Who cares, too short patched up top!
I can feel the wind, blowing my head off.
And one, and two, and three, quite not cold for me!
Spitting down, chewing gum - all is allowed!
I can feel the wind, blowing my head off.
And one, and two, and three, quite not cold for me!
Spitting down, chewing gum - all is allowed!
These words are a protest against rigid attitudes and templates of behavior, what you can do, what you should do, and what you should not to do. Here we have an expression of the repressed vitality of a being who wants to live without limits and be able to express himself in new ways. In this respect, the song is relevant for many people in the year 2022, and for me it gives a positive impetus to pick up and move, even if only in small steps, but always forward.
The song was performed by 16 vocalists and 732 musicians.
Orchestra of Hearts // Inne / Muzyczny Zakątek
The song was performed by 16 vocalists and 732 musicians.
Orchestra of Hearts // Inne / Muzyczny Zakątek
To watch with English subtitles, make sure the CC button is active (white)
when you play the movie.Końcowe Odliczanie / The Final Countdown (6)
11.02.2022
- Końcowe Odliczanie (6) // Inne / Muzyczny Zakątek
Końcowe Odliczanie / The Final Countdown (5)
10.02.2022
- Końcowe Odliczanie (5) // Inne / Muzyczny Zakątek
Końcowe Odliczanie / The Final Countdown (4)
09.02.2022
- Końcowe Odliczanie (4) // Inne / Muzyczny Zakątek
| Utwór 1 |
|---|
| Utwór 2 |
|---|
Końcowe Odliczanie / The Final Countdown (3)
08.02.2022
- Końcowe Odliczanie (3) // Inne / Muzyczny Zakątek
Końcowe Odliczanie / The Final Countdown (2)
07.02.2022
- Końcowe Odliczanie (2) // Inne / Muzyczny Zakątek
Końcowe Odliczanie / The Final Countdown (1)
06.02.2022
- Końcowe Odliczanie (1) // Inne / Muzyczny Zakątek
| Utwór 1 |
|---|
| Utwór 2 |
|---|
| Utwór 3 |
|---|
Przybliżone Obrazy Adja WR
4.02.2022
Galerie Przybliżone zawierają pliki w rozdzielczości około 2000x1280.
Galerie Przybliżone dla poszczególnych komnat znajdują się w zakładkach o nazwie np. PK1 (Przybliżona Komnata 1).
Po otwarciu obrazu można wcisnąć klawisz F11 dla uzyskania trybu pełnoekranowego (ponowne wciśnięcie F11 opuszcza ten tryb).
4) Miejsce Adja: 10 obrazów WR Adja // Obrazy / Adja - WR
